USG W GINEKOLOGII.
-diagnostyka nieprawidłowych krwawień
-diagnostyka zatrzymania miesiączki
-diagnostyka mięśniaków,torbieli,polipów i guzów miednicy
małej
-diagnostyka bólów krzyża
-diagnostyka przerostów błony śluzowej jamy macicy
-badanie usadowienia spirali antykoncepcyjnej
-diagnostyka owulacji
-diagnostyka krwawień i bóli okresu pokwitania
-diagnostyka okresu przekwitania
Badanie USG ginekologiczne wykonuje się głowicą dopochwową.
Pacjentka powinna mieć opróżniony pęcherz moczowy.
W czasie badania oceniamy trzon macicy w wymiarze przednio-tylnym,kształt macicy,położenie macicy w miednicy małej.Powierzchnię macicy.
Oceniamy błonę śluzową jamy macicy.
W czasie badania powinny być uwidocznione oba jajniki,zmierzone ich wymiary.

USG W CIAZY.
Badanie wykonywane wysokiej klasy aparatem USG Voluson 730 Expert.
Urządzenie pozwala uwidocznić płód w obrazie dwu- i trójwymiarowym.Podczas badania odbywa się ciągła prezentacja obrazu na dodatkowym monitorze.
W czaszie ciąży powinno się wykonać co najmniej 4 badania USG.
I.do 10 tygodnia ciąży
II.pomiędzy 11,0 a 13,6 tyg. ciąży
III.pomiędzy 19 a 23 tyg. ciąży.
IV.pomiędzy 30 a 33 tyg. ciąży.
Badanie genetyczne pomiędzy 11,0 a 13,6 tyg. ciąży umożliwia potwierdzenie wieku ciążowego,życia płodu oraz wczesną diagnozę dużych wad płodu.Oprócz wykrycia ciąży mnogiej badanie USG w I trymestrze ciąży pozwala na dokładne określenie kosmówkowości,która jest głównym czynnikiem determinującym rokowanie w ciąży mnogiej.
Od 2010 roku posiadam certyfikat Fetal Medicine Foudation z Londynu przyznawany sonografistom ,którzy wykazują się wysokim poziomem wykonywanych badań i wiedzą dotyczącą anomalii możliwych do zdiagnozowania
ultasonograficznego.
Wraz z certyfikatem otrzymałem program który pozwala na ocenę ryzyka wad genetycznych.Trisomi 21,18 oraz 13 pary.
Wiarygodność tego badania można zwiększyć wykonując test PAPP-A.Polega on na pobraniu do badania krwi ciężarnej.
Badanie to wykonywane jest również na miejscu.
Pacientka dostaje wynik końcowy w dniu badania.
W przypadku pobrania krwi po 2-3 dniach.

KOLPOSKOPIA.
Kolposkopia (od greckiego kolpos = pochwa i skopia = obraz) to metoda dokładnego badania dolnego odcinka narządów rozrodczych kobiecych, tzn. krocza sromu, pochwy, części pochwowej szyjki macicy wraz z ujściem zewnętrznym kanału szyjki. Kolposkopię można wykonać podczas zwykłego badania ginekologicznego. Nieznacznie wydłuża ona czas badania, nie jest bolesna. Konieczne jest do tego wprowadzenie do pochwy wziernika najlepiej o przezroczystych ścianach, tak aby szyjka macicy była dobrze widoczna. Lekarz obserwuje srom, a po wprowadzeniu wziernika ściany pochwy i powierzchnię szyjki macicy w intensywnym oświetleniu, które pozwala na łatwiejszą obserwację. Kolposkop pozwala na oglądanie zmian nie tylko odpowiednio oświetlonych, ale i kilkakrotnie powiększonych.
Obecnie obraz z kolposkopu może być rejestrowany przez kamerę i wyświetlany na ekranie. Można samej zobaczyć, jak jesteśmy zbudowane, a jeśli są jakieś nieprawidłowości, to lekarz może je pokazać i wytłumaczyć, co się dzieje. Dobrze, jeśli obraz kolposkopowy można zapisać i wydrukować, bo stanowi to dokument dla kobiety i dla lekarzy.
ZASADA BADANIA
Badanie kolposkopowe polega głównie na obserwacji części pochwowej szyjki macicy po jej uwidocznieniu we wzierniku, oczyszczeniu ze śluzu i oświetleniu. Na powierzchni szyjki mogą rozwijać się niebezpieczne choroby, których nie da się dostrzec podczas zwykłego badania. Lekarz najpierw ogląda nabłonek wielowarstwowy płaski nierogowaciejący na ścianach pochwy na jej obwodzie, nabłonek gruczołowy wokół kanału szyjki, a zwłaszcza ich granicę, bo tam rozpoczynają się najgroźniejsze choroby. Po powiększeniu obrazu i zastosowaniu zielonego filtra ukazuje się podnabłonkowa sieć naczyń krwionośnych, której obserwacja daje możliwość rozpoznania charakteru zmiany.
Kolejnym etapem badania są próby kontrastujące powierzchnię nabłonka, z których najbardziej powszechne i przydatne są próba z 3 % kwasem octowym i próba z płynem Lugola. Znanych jest również szereg innych prób z barwnikami organicznymi, odczynnikami fluoryzującymi i chromatoforami, jednak nie są powszechnie stosowane.
Próba z kwasem octowym i płynem Lugola.
Szczególne znaczenie ma próba z kwasem octowym, która to pozwala na uwidocznienie w centrum prawidłowego nabłonka gruczołowego kanału szyjki macicy i tzw. \\\\\\\"strefy przekształceń\\\\\\\", czyli granicy pomiędzy nabłonkiem gruczołowym kanału szyjki i nabłonkiem wielowarstwowym płaskim na obwodzie. Nabłonek kanału szyjki u większości kobiet aż do menopauzy jest zlokalizowany nie tylko w kanale szyjki, ale mniej lub bardziej pokrywa tarcze części pochwowej. Podczas zwykłego wziernikowania nabłonek kanału szyjki posiada żywoczerwoną barwę i jest pokryty warstwą śluzu. Ilość i przejrzystość śluzu wydzielanego przez ten nabłonek zmienia się zależnie od fazy cyklu płciowego. Bezpośredni wpływ na jego ilość i wygląd mają hormony płciowe oraz niektóre infekcje. Pod wpływem 3% wodnego roztworu kwasu octowego nabłonek kanału szyjki zmienia swoje zabarwienie z żywoczerwonego na bladoróżowy, a po usunięciu wacikiem nadmiaru śluzu pojawia się jego gruczołowa struktura. Ta groniasta powierzchnia jest szczególnie dobrze widoczna po 4-8 krotnym powiększeniu obrazu i przypomina miąższ rozerwanej pomarańczy lub grapefruita.
Próba z płynem Lugola wykrywa obecność glikogenu w komórkach nabłonka płaskiego, która zależy od obecności estrogenów w organizmie kobiety. U kobiet w okresie rozrodczym komórki nabłonka wielowarstwowego płaskiego zawierają glikogen i nabłonek barwi się na kolor ciemnobrązowy. Brak takiego zabarwienia niekoniecznie jest związany z patologią. Fizjologicznie występuje po menopauzie, podczas połogu, pod wpływem leków antyestrogenowych, a także w wyniku bliznowacenia lub infekcji. Nabłonek gruczołowy kanału szyjki macicy nie zawiera glikogenu i nie zmienia zabarwienia pod wpływem płynu Lugola.
Główną zaletą badania kolposkopowego, jest fakt, że pozwala na w pełni racjonalne postępowanie diagnostyczne. Lekarz może ograniczyć się jedynie do pobierania celowych wycinków z podejrzanych zmian o ich największym nasileniu. Precyzyjna lokalizacja granic zmian daje możliwość wyznaczenia właściwego zakresu leczenia i uniknięcia usuwania nadmiaru prawidłowych tkanek szyjki macicy. Szyjka macicy jest kobiecie potrzebna, aby zajść w ciążę, bezpiecznie donosić dziecko i je urodzić. Usuwanie nadmiernych fragmentów szyjki, lub czasami jej bezmyślne okaleczanie bez ważnego powodu, nie powinno mieć miejsca. Ponieważ choroby szyjki macicy nie są widoczne gołym okiem, bardzo istotne jest, by przed podjęciem jakiegokolwiek zabiegu na szyjce macicy ginekolog wykonał kolposkopię, która eliminuje możliwość błędnego rozpoznania.
W porównaniu do konwencjonalnego badania cytologicznego rozmazu pochwowo-szyjkowego kolposkopia posiada wysoką dokładność w zakresie rozpoznawania stanów przedrakowych, w granicach 85%. Zajmuje bardzo istotne miejsce w algorytmach postępowania jako badanie weryfikujące nieprawidłowe wyniki cytologiczne i kwalifikujące do celowanej biopsji. Kolposkopia z powodzeniem może być również badaniem pierwszego etapu diagnostyki, zwłaszcza że skreeningowe badanie cytologiczne posiada 20% wyników fałszywie ujemnych, co oznacza, że kobieta z ewidentną zmianą na szyjce otrzymuje wynik, że jest zdrowa i nic jej nie grozi. Ostatnio opublikowane, wielonarodowe badania z 2004 roku wykazały wykrywalność konwencjonalnego badania cytologicznego w zakresie wykrywania zmian H SIL (CIN2+) na poziomie 65%, co dowodzi, że dotychczasowe opinie o możliwościach cytodiagnostyki były mocno przesadzone. Dlatego wprowadzono nową metodę badania cytolgicznego na podlozu płynnym( cytologia cienkowarstwowa). Proces rozwoju raka szyjki macicy najczęściej trwa ponad 10 lat, ale przez większość tego czasu nie można go rozpoznać gołym okiem.
Badanie kolposkopowe jest nieinwazyjne, bezbolesne, trwa jedynie kilka minut, a jego przebieg można obserwować na ekranie. Dodatkową zaletą jest fakt, że wynik badania można sformułować od razu po jego zakończeniu (inaczej jest z cytologią, na wynik której trzeba czekać nawet do 2 tygodni i najczęściej nie są to tygodnie pogodne).
Kolposkopia może być wykonywana wielokrotnie, bezpiecznie nawet u kobiet w ciąży.
Wszystkie wymienione cechy wpływają na wysoki poziom akceptacji badania.
Podstawowym ograniczeniem kolposkopii jest konieczność posiadania dość kosztownego wyposażenia i zdobycia kwalifikacji i doświadczenia przez osobę wykonującą badanie.
W ok. 2% przypadków nie udaje się uwidocznić powierzchni szyjki macicy we wziernikach w wyniku zmian anatomicznych lub bliznowatych tzw. unsatisfactory colposcopy.
W wyniku przebytych zabiegów u części kobiet nie udaje się ocenić strefy przekształceń przemieszczonej głęboko do kanału szyjki. Podobna sytuacja ma miejsce u kobiet po menopauzie, u których w wyniku trwającej wiele lat metaplazji strefa przekształceń znajduje się w głębszych częściach kanału szyjki.
Badanie kolposkopowe jest mniej wiarygodne u kobiet po menopauzie z powodu atrofii nabłonka pochwy. W wątpliwych przypadkach można zalecić powtórne badanie po kilkudniowym zastosowaniu miejscowym estrogenów.
Najlepszym wyjściem jest wykonanie pozostałych badań rozpoznających choroby szyjki macicy. Badanie cytologiczne i molekularne wykrywanie DNA HPV nie jest ani lepsze ani gorsze od kolposkopii, metody te najlepiej stosować razem, wtedy ryzyko nierozpoznania choroby jest najmniejsze.
Należy podkreślić, że kolposkopia nie powinna być traktowana jako odrębne badanie, lecz jako bardzo istotny element w diagnostyce chorób szyjki macicy z pozostałymi badaniami: cytodiagnostyką, badaniami molekularnymi DNA HPV i badaniami histopatologicznymi.

KRIOTERAPIA
Kriochirurgia jest metodą bezbolesną,bezkrwawą i szybką.Zabieg trwa około 15 -20 minut.
Zniszczenie chorej tkanki następuje bez zniszczenia jej ciągłości.Organizm sam w ciągu 8 -14 dni usuwa martwicę .
Podczas zabiegu może nieraz wystąpić ból w podbrzuszu spowodowany skurczem mięśnia macicy jako reakcja na niską temperaturę oraz obiawy naczynioruchowe w postaci zaczerwienienia twarzy.Objawy te ustępują w ciągu kilku minut po zakończeniu zabiegu.
Kilka dni po zabiegu podczas gojenia mogą wystąpić obfite wodniste upławy lub niewielkie krwawienie miąższowe.
Zabieg mrożenia wykonujemy po zakończonej miesiączce.Przez cały czas gojenia ( 4 -6 tygodni) przeciwskazane jest wspólżycie płciowe,stosowanie tamponow dopochwowych,kąpiel w wannie,basenach.
Zaleca się prysznic.
Płytkie mrożenie umożliwia wygojenie się miejsca leczonego bez powstania blizny.Głębokie daje blizny elastyczne .Nie powoduje zaburzeń w funkcjach rozrodczych oraz rozwieraniu się szyjki macicy w czasie porodu.

CYTOLOGIA.
Badanie cytologiczne wykonywane szczoteczką cytologiczna.
Wyniki badań w każdy poniedziałek po 16,00.

CYTOLOGIA CIENKOWARSTWOWA.
LBC (Liquid Based Cytology) - Cytologia nowej generacji

Badania kliniczne potwierdziły, że CYTOLOGIA CIENKOWARSTWOWA jest bardziej czuła i znacznie dokładniejsza niż cytologia tradycyjna. Dowiedz się dlaczego.
Czym jest Liquid Based Cytology (LBC)?

Cienkowarstwowa Cytologia na Podłożu Płynnym (ang. Liquid Based Cytology - LBC) to nowa technologia wykonywania standardowych, przesiewowych badań cytologicznych. W Europie zachodniej technika LBC systematycznie wypiera cytologię konwencjonalną.
W USA, w krajach Beneluksu i w Wielkiej Brytanii wypiera klasyczna cytologię w badaniach przesiewowych. Również w Polsce, Polskie Towarzystwo Ginekologiczne rekomenduje LBC jako metodę zalecana w przesiewowych badaniach w kierunku raka szyjki macicy. Cytologia cienkowarstwowa została wynaleziona jako rozwiązanie problemów będących pochodną metodologii tradycyjnych wymazów cytologicznych. Chodzi tu zwłaszcza o przypadki, w których materiał nie był równomiernie rozprowadzany na szkiełku, lub duża część komórek nie została przeniesiona na szkiełko lub wprost zniszczona. W odróżnieniu od klasycznej cytologii, w metodzie LBC wymaz z szyjki macicy pobierany jest na specjalne podłoże płynne, które podlega dalszej obróbce laboratoryjnej w pracowni cytologicznej. Badania kliniczne potwierdziły [1], że cytologia cienkowarstwowa, poprzez eliminowanie wyżej wymienionych problemów, jest znacznie czulsza i dokładniejsza niż cytologia konwencjonalna. W latach 1997 – 2003 przeprowadzono 14 programów w których przebadano ponad 600 000 kobiet. Wyniki badan dowodzą wzrostu wykrywalności komórek atypowych – stan HSIL w przypadku LBC w porównaniu do klasycznej cytologii mieścił się w przedziale 17 – 223%. W naszym kraju tylko kilka laboratoriów wprowadziło te metodę do rutynowej profilaktyki – jednym z nich jest siec laboratoriów medycznych DIAGNOSTYKA.

Dlaczego LBC?


Cytologia cienkowarstwowa daje większe możliwości diagnostyczne i opcje jednoczesnego wykonania innych testów:

LBC pozwala na uzyskanie większej ilości komórek do analizy oraz komórek lepszej jakości. W przypadku wyników negatywnych lub obecności komórek atypowych, charakteryzuje się lepsza czułością i swoistością w porównaniu z PAP [1]. Wg badan [1], wzrost wykrywalności śródnabłonkowych zmian dysplastycznych dużego stopnia (HSIL) wynosi 64% (dane z 15 badan przeprowadzonych w latach 1998 – 2005)

LBC daje możliwość wykonania kilku badan z jednego pobrania, zwłaszcza: HPV i Chlamydia trachomatis (metodami PCR)


Cytologia cienkowarstwowa znacznie poprawia jakość i wiarygodność wyniku cytologicznego i minimalizuje ilości wyników nieprawidłowych lub nieczytelnych

Zdecydowanie lepsza jakość uzyskanego preparatu (cienka warstwa komórek bez nakładania się na siebie, brak domieszki śluzu, krwi itp.) wpływa na kwalifikacje do oceny cytologicznej

Podczas pobierania wymazu w cytologii konwencjonalnej, zdarza się, że materiał zostanie nierównomiernie rozprowadzony na szkiełku, komórki mogą być niewidoczne lub zachodzić na siebie. Badania wykazały, że możliwa jest sytuacja, kiedy większość komórek nie zostanie przeniesiona na szkiełko lub zostanie zniszczona przez użycie niewłaściwego przyrządu do pobierania. W przypadku LBC możliwość zaistnienia takiej sytuacji jest ograniczona do minimum.


Cytologia cienkowarstwowa pozwala na oszczędzanie kosztów



LBC jest metodą bardziej efektywną kosztowo, ponieważ pozwala na [1]:

Redukcję fałszywie negatywnych wyników cytologicznych (brak konieczności powtarzania badania)

Redukcję ilości próbek, w których jakość otrzymanego materiału była nie akceptowalna do wykonania badania (redukcja o 90%)

Redukcję kosztów wykonania badan cytologicznych poprzez wydłużenie czasu pomiędzy kolejnymi badaniami (przy jednoczesnym wykonaniu badania w kierunku HPV)

Z LBC wiąże się prosta procedura pobrania materiału i przygotowania do transportu


Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego:

„Zarówno konwencjonalna jak i płynna cytologia (liquid base cytology) są zalecane jako obowiązujące w przesiewowym badaniu cytologicznym. […]. Zaleta techniki LBC są: zdecydowanie lepsza jakość uzyskanego preparatu (cienka warstwa komórek bez nakładania się, brak domieszki śluzu, krwi itp.), co może mieć wpływ na kwalifikacje do oceny oraz możliwość wykorzystania przechowywanego materiału komórkowego osadzonego w płynnym podłożu do dodatkowych badan diagnostycznych, np. detekcji materiału genetycznego, onkogennego typu HPV, która może zostać wykonana po ocenie preparatu cytologicznego bez konieczności powtórnego wzywania kobiety.”

Diagnostyka, profilaktyka i wczesne wykrywanie raka szyjki macicy – rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego z 7.07.2006

INSEMINACJA.
Inseminacja jest najprostszą z technik wspomaganego rozrodu.
Wskazaniami do inseminacji są;
- lekkie lub średniociężkie nieprawidłowości w badaniu nasienia( głównie zaburzenia ruchliwości)
-niepłodność o niewyjaśnionej przyczyni
-endometrioza niewielkiego stopnia
-obecność przeciwciał przeciwplemnikowych.
Skuteczność inseminacji waha się od 5-25 % na cykl w zależności od parametrów nasienia,wieku kobiety i ilości wystumulowanych dojrzałych pęcherzyków.
W nasieniu po preparatyce nasienia powinno być okolo 5-10 mln ruchomych plemników.
Skuteczność zabiegu jest większa kiedy jedynym problemem w zapłodnieniu jest przeszkoda dla plemników na poziomie szyjki macicy oraz w cyklach stymulowanych gonadotropinami,w których dochodzi do wzrostu 2-3 dojrzałych pęcherzyków.
Sama procedura inseminacji polega na podaniu laboratoryjnie przygotowanego koncentratu plemników za pomocą specjalnego cewnika poprzez szyjkę do jamy macicy.
Mężczyzna oddaje nasienie po 2-3 dniach wstrzemiężliwości płciowej.Nasienie przygotowuje się używając specjalnych technik pozwalających oddzielić najbardziej wartościowe plemniki.Zabieg inseminacji wykonuje się 36 godzin(+/_ 6 godzin) po podaniu leku wywołującego owulację.
Czasem wykonuje się dwie inseminacje w jednym cyklu.Przeprowadza się je wtedy w odstępie co najmniej 12 godzin(najlepiej 24 godzin) pomiędzy 12-tą a 48-mą godziną po podaniu gonadotropiny.
Zabieg jest bezbolesny.szyjka macicy w okresie owulacji jest rozwarta na kilka milimetrów i jest towystarczające do tego aby cewnik bez trudności przez nią przeszedł.
Po zabiegu pozostaje się przez 10-15 minut w pozycji leżącej.
Większość ciąż uzyskuje się jako efekt pierwszych 3-4 prób inseminacji

PROFILAKTYKA RAKA SZYJKI MACICY.SZCZEPIENIE OCHRONNE.
Infekcja HPV(wirus brodawczaka ludzkiego) jest jedną z najpowszechniej występujących na świecie chorób przenoszonych drogą płciową.Prawdopodobieństwo, że aktywna seksualnie kobieta zostanie w ciągu jej życia zakażona wirusem HPV wynosi ponad 80 %Wysoki potencjał onkogenny posiada 15 typów wirusa HPV..Najczęściej występującym zakażeniem jest zakażenie wywołane przez typ HPV-16 i 18.
Odpowiadają one za około 70 % wszystkich przypadków raka szyjki macicy.
Typy wirusa HPV,zwane wirusami niskiego ryzyka onkologicznego,powodują powstanie zmian o charakterze łagodnym takich jak brodawki skórne lub brodawki narządów płciowych tzw. kłykciny kończyste występujące w obrębie pochwy,szyjki macicy i sromu( 90 % tego typu zmian powodują typy 6,11).
U kobiet z infekcją HPV ryzyko wystąpienia raka szyjki macicy wzrasta nawet 100-krotnie w porównaniu z kobietami,które nie zetknęły się z tym wirusem.
W Polsce zarejestrowano dwie szczepionki przeciwko HPV;czterowalentną (Silgard) oraz dwuwalentną(Cervirax).Obie szczepionki zapobiegają zakażeniu dwoma najpowszechniej występującymi onkogennymi genotypami wirusa HPV-16 i 18.Ponadto szczepionka czterowalentna chroni przed zakażeniem wirusami HPV-6 i 11 o niskim potencjale onkogennym,które są odpowiedzialne za powstanie brodawek płciowych(kłykcin kończystych).
Schemat szczepienia szczepionką Silgard; 0-2-6.
Drugą dawkę szczepinki podajemy po 2 miesiącach od pierwszej dawki.Trzecią dawkę podajemy po 6 miesiącach od pierwszej.
W chwili obecnej żadna z dostępnych metod profilaktyki raka szyjki macicy nie daje na tak radykalne zmniejszenie zapadalności na ten nowotwór jak szczepienie przeciwko wysokoonkogennym typom wirusa HPV.